A XUNTA DE GALICIA NON TEN UNHA ESTRATEXIA PARA NEGOCIAR O NOVO MODELO DE FINANCIAMENTE SANITARIO

A XUNTA DE GALICIA NON TEN UNHA ESTRATEXIA PARA NEGOCIAR O NOVO MODELO DE FINANCIAMENTE SANITARIO

O Modelo de Financiamento Sanitario: a historia dun desastre

Ata o 2001 Sanidade Pública financiábase cos Orzamentos do Estado que destinaba a ela unha cantidade que se repartían entre todas as CCAA en base ao % poboación de cada territorio respecto ao total do estado. Tras completarse o proceso de transferencias sanitarias a todas as Comunidades Autónomas CCAA en 2001 o Consello de Política Fiscal e Financeira, do Goberno de Aznar, acordou un novo modelo de financiamento autonómico que:

  • Incorporou o gasto sanitario no total do financiamento autonómico
  • Pasou a realizarse mediante a cesión dunha conxunto de impostos indirectos que gravan o consumo e a actividade económica
  • Introduciu algúns cambios no reparto baseados no % de poboación maior de 65 anos e a insularidade.

A urxencia, improvisación, e a mala contabilidade, provocou que o  cámbeo do  non cubrira as necesidades de gasto (especialmente en Galicia), xerou importantes desiguais interterritoriais, limitou o acceso equitativo da poboación á sanidade e obrigou a todas as Comunidades (incluída Galicia) a endebedarse de xeito importante.

Principais problemas para Galicia do cambio de modelo:

– A integración do gasto sanitario no total da autonomía, permitiu a  Xunta destinar unha parte do financiamento sanitario (30% do total autonómico),  a outros menestreis.

– Reduzo á autonomía financeira da Comunidade Autónoma: O cambio a indirectos que gravan o consumo e a actividade comercial (30% do IRPF e o 35% do IVA recaudado en cada CA, o 40% dos impostos especiais que gravan a compra de alcohol, tabaco, hidrocarburos, e combustibles e os impostos de patrimonio, sucesións, transmisións patrimoniais, etc.) prexudico a Galicia que ten unha menor capacidade recaudatoria, dado a menor actividade económica e comercial.

– Afectou ao carácter redistributivo da sanidade pública. A sanidade págase con impostos que non teñen en conta o nivel de renda., rompendo co criterio redistributivo de que “paga máis quen máis ten e recibe atención quen máis o necesita”

– Supeditou o financiamento sanitario de Galicia aos fondos de solidariedade: A cesta de impostos transferidos só garantían o 40% do financiamento, pese a que as necesidades de gasto en saúde son superiores ás doutras comunidades dada a dispersión (Galicia concentra o 58,6% das entidades singulares de poboación do Estado) e o envellecemento (somo una as 7 autonomías máis envellecidas de Europa), polo que necesita precisa máis recursos para garantir a atención de todo a poboación en condicións de equidade.

Pero o principal problema deste modelo era que o cálculo do gasto sanitario carecía de racionalidade ao utilizar indicadores poboacionais e territoriais que non contemplan as necesidades de asistencia sanitarias ( problemas de saúde e enfermidades prevalentes, custos asistencia ou gastos en farmacia e tecnoloxías.

Estas deficiencias obrigaron ao Goberno a negociar un novo cambio no modelo que se levo a cabo na II Conferencia de Presidentes Autonómicos en ano 2005, onde se aprobou, unha importante inxección económica para que as CCAA, puidesen facer fronte ao seu elevado endebedamento  cos provedores.

Posteriormente a Ley 22/2009 introduciu novos cambios para afrontar a insuficiencia económica do  modelo e os problemas do comezo da crisis  que reduciu a capacidade recaudatoria dos impostos transferidos Para iso incrementouse da porcentaxe do IRPF e do IVA cedidos ás Comunidades Autónomas ao 50%; e creáronse novos fondos para reducir a insuficiencia e a desigualdades intercomunitarias (Fondo de Garantía de Servizos Públicos Fundamentais, Fondo de Suficiencia Global e de Competitividade e Compensación Este cambio, ademais de farragoso e de difícil comprensión, xerou novas diferenzas entre CCAA.

Estaba acordado un novo cambio no 2014, que foi paralizado polo Goberno alegando falta de recursos pola crise e a Estabilidade Orzamentaria imposta por Europa e o Cambio na Constitución. Con todo a presión das CCAA, asfixiadas polo corsé da estabilidade orzamentaria e as deficiencias do modelo, obrigaron ao Goberno a abrir novamente o debate

A Conferencia de Presidentes debería acordar un modelo que garanta a suficiencia global de cada CA e a sustentabilidade do Sistema Sanitario Público (supón máis do 30% do financiamento total), reduza as desigualdades e teña en conta ás necesidades de saúde da poboación.

Desgraciadamente para este negociación do novo cambio no  financiamento autonómico, Nuñez Feijoo parece non ter unha estratexia definida e o respaldo do conxunto de forzas parlamentarias e sociais galegas.

Desde a Asociación Galega para a Defensa dá Sanidade Pública propoñemos que o novo modelo debería:

1.- Garantir a suficiencia financeira e a equidade fiscal entre todas CCAA, algo fundamental para Galicia moi afectada pola crise, o aumento da pobreza (máis da metade dos asalariados gañan menos de 1.000 euros ao mes e a pensión media é a segunda máis baixa do Estado con 780,2 euros, fronte a unha media estatal de 923,23), os recortes sanitarios e o envellecemento. É necesario ponderar criterios como a dispersión, o % de maiores de 65 anos, as comunicacións, a poboación de máis de 65 anos

2.- Incrementar os impostos aos sectores economicamente máis beneficiados que apenas pagan impostos; combater a fraude fiscal, eliminar o financiamento con impostos indirectos, e recuperar algúns impostos que gravan a riqueza e o patrimonio

3.- Devolver o carácter finalista ao financiamento sanitario para evitar o seu desviou a outros sectores económicos con capacidade de influír á Xunta

4.- Dar transparencia e simplificar o sistema de cálculo e de nivelación, eliminando os actuais fondos de garantía ou sustentabilidade, substituíndoos por instrumentos que garanten a equidade

5.- Aumentar  os fondos de compensación autonómica par o que habería que esixir unha partida económica especifica nos Orzamentos do Estado destinada a compensar as diferenza de financiamento entre CCAA.

6.- Calcular as necesidades de gasto en base as necesidades de saúde (enfermidades prevalentes, mortalidade, discapacidade,, determinantes medioambientais e diferenzas de recursos sanitarios. Para iso é imprescindible elaborar un Plan de Saúde de Galicia real e operativo.

7.- Cambiar a orientación estratéxica da política sanitaria: Pasar da actual estratexia orientada á enfermidade e a curación a outra baseada na promoción, a prevención, a equidade e o coidado aos crónicos. Para iso é necesario potenciar a Atención Primaria eliminando como primeiro paso as estruturas de Xestión Integrada EOXIS que someteron a esta nivel aos hospitais e aumentar o seu orzamento ata alcanzar o 25% do total sanitario.)

8.- Controlar o crecemento irracional do gasto farmacéutico. España é o 2º pais do mundo en consumo de medicamentos e Galicia o segundo do Estado en gasto por habitante

9.- Crear unha estrutura dentro do SERGAS que avalíe  as novas tecnoloxías antes de introducilas no sistema

10.- Poñer en marcha unha estratexia destinada a racionalizar a actividade asistencial baseada en evidencia científicamente comprobada (protocolos, guías clínicas, vías clínicas) e no enfoque integral dos procesos asistenciais.

ASOCIACIÓN GALEGA PARA A DEFENSA DÁ SANIDADE PÚBLICA

(decembro 2017).

Advertisements
Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

O orzamento da Xunta de Galicia empeorará o sistema sanitario Público en 2018

O orzamento da Xunta de Galicia empeorará o sistema sanitario Público en 2018

Manteñen e incrementan a privatización sanitaria

1.- Aumenta o gasto destinado a privatización

Si sumamos as partidas destinadas a xestión privada, concertos, externalizacións (limpeza e enerxía) e o gasto en medicamentos e material sanitario, incluídos nos capítulos 2 e 4 (Táboa 1). Constátase que o gasto en privatización é moi avultado.

2.- Reduce o gasto en persoal

Malia que o Sergas é unha organización de profesionais, onde a ferramenta de traballo fundamental é a intelixencia e o coñecemento, o Capítulo I, de persoal (44%) perde forza con respecto ao gasto en privatización, seguindo a tendencia dos últimos anos

3.- Recorta o gasto en Atención Primaria

Supón o 13 % do total, a moita distancia do 25% recomendado polo Ministerio de Sanidade no Acordo Estatal AP-21, e do acordado no “Plan de Mellora de AP” de 2008, consensuado con sindicatos e profesionais.

Táboa 1: Proxecto Orzamentos Xunta 2018 (en millóns de euros)

Eoxi

Persoal

Atención

Especializada (AE)

Privatización

AE

Total gasto

AE

Persoal

 (AP)

Fármacos

AP

Total gasto AP

Total

Persoal

AP+AE

 

Total

Privatización

AP+AE

 

Gasto total AP+AE

%AP

Sen Farma

%

Persoal

Total

%

Privatización

Total

Coruña

213 (48%)

189 (43%)

442

78

127

208

292

316

662

12,2%

44,1

47,8%

Ferrol

73 (50%)

63 (43%)

146

38

55

90

107

118

239

14,6%

44,7

49,3%

Santiago

194 (50%)

168(43%)

390

71

115

189

265

283

578

12,8%

45,8

48,9%

Lugo

165 (55%)

124 (41%)

300

66

109

180

231

233

486

14,6%

47,5

47,9%

Ourense

162 (55%)

122 (42%)

293

61

102

169

223

224

465

14,4%

47,9

48,1%

Pont

128 (58%)

81 (37%)

222

49

77

129

177

136

351

14,8%

50,4

38,7%

Vigo

196 (37%)

314 (60%)

524

81

137

222

277

451

757

11,2%

36,6

59,5%

Total

1132 (49%)

1039 (45%)

2316

440

722

1187

1572

1761

3538

13,1%

44,4

49,7%

En todas as EOXIS (Estruturas de Xestión Integrada), que subordinaron a xestión dos Centros de Saúde ás xerencias hospitalarias, o gasto en privatización supera o gasto en persoal salvo en Pontevedra, que é a área con maior porcentaxe en AP e menor gasto en privatización, e que precisamente é a que ten menor lista de espera de todo o Sergas. Pola contra, a área de Vigo, que ten a porcentaxe máis baixa de gasto en AP (11,2%), o máis alto en privatización (60%) e o menor gasto en persoal (20% inferior á media do Sergas), é a que presenta as listas de espera máis longas, só superadas polo hospital privado concertado POVISA, mostra de que a xestión pública supera á privada, como xa se demostrou noutras ocasións en Galicia e noutras CCAA.

4.- Segue aumentando a partida para o gasto farmacéutico

A situación actual xa é crítica en Galicia, unha das rexións do mundo con maior gasto en fármacos e maior consumo innecesario de fármacos:

España (2015) é un dos países con maior gasto farmacéutico segundo o PIB (1,56%), ocupando o 6º lugar do mundo, só 3 postos por debaixo de EEUU, mentres que Suecia gasta un 1.06% do PIB e Dinamarca menos da metade que España (0,71%).

Dentro de España, Galicia ocupa o 2º lugar tanto en GFP en receitas -20% superior como en Gasto privado -13% superior (Táboa 2)

          Táboa2

Ano 2015

España

Galicia

Dif

GFP (receitas)

205 euros

272 (2ª CA)

+20%

GF Privado familiar

Medicamentos e aparatos médicos

170 euros

192 (2ª CA)

+13%

 

Estes datos de Gasto Farmacéutico Público (GFP) só inclúen o gasto en Receitas (capítulo 4), o que máis diminuíu, debido en parte á utilización de xenéricos, pero tamén polo maior gasto en fármacos por parte dos cidadáns, en relación coas medidas do decreto 16/2012 (copagos e desfinanciación de fármacos). Con todo o gasto que máis crece é o Gasto Farmacéutico Hospitalario (GFH), debido á acumulación de novos medicamentos, sempre custosos, non sempre eficaces.

No ano 2015 este gasto disparouse no Sergas debido aos fármacos da hepatite C, alcanzando a escandalosa cifra de 434 M de euros. Descende en 2016 ata os 373 M, pero volve a ascender en 2017 ata os 415 M de euros, un incremento de 11,1%, seis veces maior que a media estatal , malia que o custo en medicamentos para a hepatite reduciuse á metade.

O Gasto farmacéutico Público total (GFT) está en torno a 1115 M de euros en 2017 en Galicia (700 M de euros en Receitas + 415 M de euros de GFH), un 5,2% superior a 2016. Case 1 de cada 3 euros públicos consómese en medicamentos, sen incluír gastos farmacéuticos non contabilizados como os dos concertos coa sanidade privada, especialmente o de POVISA e o centro Oncolóxico de Galicia (tampouco se considera o consumo de fármacos con financiamento estatal, como os das Mutualidades de funcionarios).

No ano 2017 o Ministerio de Sanidade comeza, por fin, a facer públicos os datos de GFH (datos dos 5 primeiros meses de 2017 (Táboa 3).

Galicia en 2017 é a 2ª CA en GFH nos 5 meses estudados, 49% maior que a media Estatal , como é a Comunidade que menos gasta en cada envase (34% inferior á media das CCAA), o elevado gasto en farmacia hospitalaria no Sergas débese ao enorme consumo de fármacos por persoa, 72% superior á media de todas as CCAA, e moi por encima de CCAA con similar ou maior índice de envellecemento, como Asturias ou Castilla León.

Táboa 3: Gasto farmacéutico Hospitalario de Xaneiro a maio de 2017 e gasto total en M de euros. Número de envases e poboación en Millóns.

Xaneiro-

maio 2017

And

Arg

Ast

I Bal

can

Cant

CyL

ClM

Cat

CV

Ext

Gal

Ma

Mu

Nav

PV

Rioja

Esp

Espa

sin CAT

Nº Envases

4,07

1,08

0,77

0,72

1,22

0,35

1,74

1,41

0,83

2,82

0,70

2,53

4,42

1,08

0,48

1,74

0,26

26,37

25,43

Poboac.

8,41

1,31

1,03

1,15

2,15

0,58

2,43

2,04

7,44

4,93

1,07

2,71

6,47

1,47

0,64

2,16

0,31

46,56

46,56

Envases/

persoa

0,48

0,82

0,74

0,62

0,56

0,60

0,71

0,69

0,11

0,57

0,7

0,93

0,65

0,73

0,75

0,80

0,83

0,56

0,54

Gasto/

envase

90,0

77,3

91,5

89,1

78,4

95,9

82,0

70,9

460

90,5

92,6

67,3

88,4

76,4

83,8

71,7

71,0

93,65

82,8

Gasto total

366,7

43e/p

83,4

63e/p

70,5

68e/p

64,4

56e/p

96,0

44e/p

33,6

58e/p

143

59e/p

99,7

49e/p

355,7

48e/p

255,8

52e/p

65,1

61e/p

171,0

67e/p

391,4

60e/p

 

82,4

56e/p

40,0

62e/p

125,3

58e/p

18,7

60e/p

2469

53e/p

2.107

45e/p

Fonte: Ministerio de Sanidade

Segundo o proxecto de orzamentos para 2018 a Xunta pretende aumentar este consumo

A Xunta incrementa en 249 M de euros o GSP para 2018. O 70% deste incremento (171 M) consómese en fármacos e privatización, e só o 30% (78 M) en persoal, malia os grandes recortes en capítulo 1 dos últimos anos (Táboa 4). Isto agravará o círculo vicioso de consumo innecesario de fármacos/ incremento de efectos adversos/máis consumo de fármacos:

     Táboa 4

Año

Capítulo 1

Capítulo 2

Capítulo 4

Cap 2+4

Total

2017

1567

1.023

788

1.811

3.537

2018

1.645

1.160

822

1.982

3.783

Incremento

+78M (4,9%)

+137M (13,4%)

+34M

(4,3%)

+171

(9,4%)

+246

(6,9%)

 

Así en España, o consumo hospitalario de antibióticos (AB) atópase 16 puntos por encima da media europea, segundo a Axencia Europea do medicamento (EMA), e Galicia é unha das maiores consumidoras.

No ano 2016 (datos do Sergas) prescribiuse polo menos unha pauta de AB (con receita) a máis da terceira parte da poboación galega (39 % das mulleres e ao 30 % dos homes), un 13% maior que fai unicamente 3 anos, sen incluír o autoconsumo (os AB son o terceiro fármaco dispensado sen receita nas farmacias, malia a súa prohibición) e os receitados na sanidade privada (total escurantismo). Segundo o propio Sergas, os nenos galegos son os maiores afectados. Consumen entre 2 e 3 ciclos de AB nos 3 primeiros anos de vida, innecesarios e polo tanto prexudiciais na maioría dos casos ( o 90% das infeccións son víricas e non deben tratarse con AB).

Este abuso produce resistencias que incrementan o gasto sanitario e a mortalidade, que xa supera ás mortes polos accidentes de tráfico, aínda que a Xunta faga moi pouco para evitalas, máis aló de campañas de marketing, con escasa eficacia.

O consumo de Estatinas (para o colesterol) está máis que disparado. Multiplicouse por 4 en 10 anos, e consúmeno gran parte dos maiores de 75 anos, malia non estar indicado máis que nunha pequena porcentaxe de persoas neste grupo de idade, segundo informe de avaliación do propio SNS, e de que poden producir efectos adversos que empeoran a súa calidade de vida.

5.- O orzamento para saúde pública atópase en niveis inaceptables.

Só existe unha raquítica partida de 11,5 M de euros, un 0,3% do GSP total para 2018. Con todo, existe suficiente evidencia de que a mellora nos hábitos de vida produciría unha caída drástica do cancro e da obesidade, a hipertensión, a artrose, a depresión, a diabetes, o colesterol, e da dor que provocan estas patoloxías, e polo tanto do consumo e do gasto nos fármacos que tratan estas doencias, os máis receitados no Sergas (1 de cada 4 galegos consumen habitualmente fármacos para a dor, 1 de cada 6 para a HTA e tranquilizantes ou antidepresivos, 1 de cada 7 estatinas e omeprazol, e unha parte non depreciable de galegos consumen todos eles).

Mentres tanto, malia que o hábito de fumar é unha das maiores lacras sanitarias, causante dunha alta morbi-mortalidade (Cancro de pulmón, EPOC, IAM) e dun 15% do gasto sanitario (público+privado), existe cada vez maior dexación do goberno galego na loita contra o tabaquismo. Isto reflíctese na caída á metade das multas por incumprimentos da lei antitabaco, mentres as mortes por cancro de pulmón disparáronse un 70% nas mulleres galegas na última década.

A privatización crecente e o conseguinte incremento desmesurado do consumo innecesario de fármacos e tecnoloxías conséguese a base dunha enorme presión das Multinacionais que infiltran o Sergas, grazas a un forte apoio do goberno da Xunta e a unha tupida rede de conflitos de interese, que asfixian o sistema e empeoran os hábitos de vida e a saúde da poboación galega.

Luisa Lores

Presidenta Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública

1 de decembro do 2017

Imágenes integradas 1

 

 

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

“Dramática” situación de la sanidad pública gallega bajo el Gobierno de Núñez Feijóo

INFORME SOBRE LA SANIDAD PÚBLICA GALLEGA

“Dramática” situación de la sanidad pública gallega bajo el Gobierno de Núñez Feijóo

La Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública (AGDSP) analiza punto por punto los principales problemas de la sanidad en Galicia y los procesos de privatización del PP.

1.- Reducción del presupuesto sanitario público

2.- Recortes de personal

3.- Recorte en camas

4.- Suspensión del Plan de Mejora de AP:

5.-Privatización de hospitales:

6.-Externalización-privatización de recursos y servicios estratégicos del Sergas a empresas multinacionales y fondos de inversion

7.- Las Unidades de Gestión Clínica (UXC): el próximo paso hacia la privatización del Sistema sanitario público

http://www.nuevatribuna.es/articulo/sanidad/dramatica-gestion-feijoo-sanidad-publica-gallega/20151216172038123507.html
Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

SOS Sanidade Pública NON CONVOCA a manifestación do vindeiro día 18 de Novembro

LOGO2 SOS.jpg Ourense

A Plataforma SOS Sanidade Pública de Galicia quere informar á opinión pública, medios de comunicación, organizacións e membros das Plataformas en Defensa da Sanidade Pública que:

1.- Desde a Plataforma SOS non se convocou ningunha manifestación o próximo día 18 de novembro en defensa da sanidade pública

2.- Esta mobilización partiu de grupos que non forman parte de SOS Sanidade Pública e que están utilizando os nosos documentos e logotipos para crear confusión social e profesional.

3.- Consideramos que esta convocatoria responde ao intento de fracturar unha Plataforma que ingresa á gran maioría de organizacións sociais, de enfermos, profesionais, veciñais, sindicais e políticas de Galicia, que levamos máis de 20 anos loitando contra o desmantelamento e a privatización do noso sistema sanitario público.

4.- Ao longo destes anos convocamos numerosas manifestacións e mobilizacións unitarias en todas as cidades e áreas sanitarias en defensa da sanidade pública galega. Estas mobilizacións foron sempre consensuadas polas numerosas organizacións que nos integran, malia as diferenzas ideolóxicas.

5.-. Grazas ás mesmas conseguimos importantes éxitos como a reintegración á sistema público das 4 fundacións hospitalarias, a renuncia de Feijoo a construír un hospital de colaboración privada en Pontevedra, o inicio do desmantelamento da Sociedade Anónima Galaria, mobilizar a máis de 200.000 persoas contra a privatización do Hospital Ávaro Cunqueiro de Vigo ou sacar á rúa (en colaboración coas Xuntas de Persoal) a miles de persoas contra o desmantelamento dos hospitais comarcais en Monforte, a Mariña, o Salnés e o Barco de Valdeorras.

5.- Os promotores da mesma intenta utilizar con fins políticos particulares o gran rexeitamento social e profesional á privatización do noso sistema. Pretenden  xerar unha  división social e profesional que só beneficia ao actual goberno do PP e a súa estratexia neoliberal..

6.- Rogamos a máxima difusión desta mensaxe por todas as organizacións que integran a Plataforma SOS para acabar coa confusión.

7.- Como semente anunciaremos con tempo e transparencia as próximas mobilizacións contra o Anteproxecto de modificación da Lei Galega de Saude.

8.- Para preparar as próximas mobilizacións  contra o Anteproxecto de reforma da Lei Galega de Saúde  temos organizado un debate cos grupos parlamentarios o vindeiro mércores 29 de novembro do 2017, as 19 horas, no Colexio Medicos de Santiago .

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

O PROXECTO DE REFORMA DA LEI GALEGA DE SAUDE, MANTEN AS ESTRUTURAS DE XESTIÓN INTEGRADA (EOXIS) EN DETRIMENTO DA ATENCIÓN PRIMARIA

O  PROXECTO  DE REFORMA DA LEI GALEGA DE SAUDE, MANTEN AS ESTRUTURAS DE XESTIÓN INTEGRADA (EOXIS) EN DETRIMENTO DA ATENCIÓN PRIMARIA

Imágenes integradas 1

Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública

As Estruturas de Xestión Integrada (EOXIS), creadas polo goberno do PP, anularon as Xerencias de Atención Primaria (AP). Os Centros de Saúde pasaron a depender das Xerencias Hospitalarias, o que supuxo unha enorme perda de poder e de recursos para o primeiro nivel asistencial, para os seus profesionais e usuarios.

1.- Perda de financiamento:

Dende o 2010, data de entrada en vigor das EOXIS,  o orzamento hospitalario creceu de 2.197 millóns de euros no ano 2010 a  2.270 no 2017,  mentres que o de Atención Primaria medrou nese mesmo período de 492 millóns a 466 (Figura 1). A diferencia orzamentaria entre  hospitais  e  AP aumentou do 43,3% ao 51% (incrementou nun 15,1%)  (Figura 2). A participación da AP no orzamento sanitario pasou ao 13,1% do total, moi por debaixo do 15,4% da media española ou do 25% que se fixou como óptimo no Plan de Mellora e na Estratexia AP 21.

2.- Redución de persoal:

Entre 2009 e 2015 o goberno do PP reduciu 1.795 prazas na sanidade pública; 1.154 en AP (64,3%) e 641 nos hospitais (35,7%). O persoal facultativo recortárono en 513 prazas,  das que 392 foron en AP (76,4%) fronte a 121 nos hospitais (23,6%). Como consecuencia máis do 50% das cotas están masificadas, con máis de 1.500 tarxetas individuais por médico/a (as sociedades científicas indican que non deberían superar as 1.250). Esta situación obriga a atender unha media de entre 40 e 50 pacientes ao día, o que repercute na calidade da atención e na capacidade resolutiva, e obriga a enviar de xeito innecesario a moitos pacientes ao hospital, colapsando as urxencias e incrementando as listas de espera. En algúns Centros de Saúde, a espera para acudir a consulta chega a superar a semana, algo inadmisible no primeiro nivel asistencial.

3.- A supresión das Xerencias e a integración da AP nos hospitais someteu aos Centros de Saúde ás xerencias e servizos hospitalarios. Hai unha enorme diferenza de poder entre os coordinadores dos equipos (case sen competencias) e as xefaturas de servizo hospitalarias, fortemente xerarquizadas; a desigualdade en orzamentos, persoal e recursos tecnolóxicos, e a dispersión dos Centros de Saúde convirten a éstes en apéndices ao servizo dos hospitais.

Como consecuencia:

Hai unha redución notable de profesionais en AP, con repercusión negativa na calidade asistencial e na capacidade de resolver problemas de saúde sen precisar derivación ao nivel hospitalario.

En moitas áreas sanitarias os xefes de servizo hospitalarios controlan as interconsultas e derivacións decididas polo persoal facultativo dos Centros de Saúde 

A perda da capacidade de xestión impide á AP controlar as prioridades e os tempos de espera. Isto facilita que algúns servizos hospitalarios manexen as listas segundo os seus intereses.

Por todo iso desde a AGDSP esiximos:

1.- A retirada do Anteproxecto de reforma da Lei Galega de Saúde, que perpetúa as Estruturas de Xestión Integrada.

2.- Restituír as Xerencias de AP e dotalas de medios e recursos para reforzar a capacidade de resolución.

3. Desenvolver a Lei Galega de Saúde do ano 2008.

            Figura 1

        plataforma1

          Figura 2

plataforma2

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

O Sergas renova a privatización do mantemento tras certificar Contas que empeora o servizo

O Sergas renova a privatización do mantemento tras certificar Contas que empeora o servizo

No ano 2013 o Servizo Galego de Saúde adxudicou á empresa Ibérica de Mantenimiento (Iberman S.A.) o mantemento dos equipos de electromedicina, isto é, toda a maquinaria que non é alta tecnoloxía. Por 25 millóns de euros esta compañía asumiu a responsabilidade sobre equipos como incubadoras, mesas cirúrxicas electrocardiógrafos ou equipos de radios X en practicamente todo o Sergas agás no hospital de Vigo, cuxa fórmula público-privada abrangue este servizo. A pasada primavera, catro anos despois, un duro informe do Consello de Contas certificaba que esa privatización empeorou o servizo e, ademais, apenas supuxo aforro. Así e todo, Sanidade vaina renovar, aínda que non cunha única contratación, senón con varias.

 

http://praza.gal/nova/15109/o-sergas-renova-a-privatizacion-do-mantemento-tras-certificar-contas-que-empeora-o-servizo/
Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario

Milleiros de cidadáns do oriente ourensán saen á rúa para defender a área sanitaria do Barco

  • Milleiros de cidadáns do oriente ourensán saen á rúa para defender a área sanitaria do Barco

    Ao redor de 7.000 persoas participaban na manifestación que percorría o centro da vila para pedir a retirada do anteproxecto de reforma da Lei de Saúde que contempla a desaparición da área valdeorresa

http://www.osil.info/milleiros-de-cidadans-oriente-ourensan-saen-rua-defender-area-sanitaria-barco/

La comarca se echa a la calle para exigir el área sanitaria

Vecinos de Valdeorras, Trives y Viana se manifiestan en contras del anteproyecto de Lei de Saúde

La sanidad preocupa en el área sanitaria de O Barco. El anuncio de su desaparición y sustitución por un distrito sacó ayer a la calle a aproximadamente 9.000 personas, según las estimaciones de la Policía Local. Encabezada por una pancarta con el lema “Sanidade de segunda non. Somos unha área”..

http://www.laregion.es/articulo/valdeorras/comarca-echa-calle-exigir-area-sanitaria/20171001085623739105.html

Más de 5.000 personas se manifiestan en defensa del Hospital de Valdeorras

La población de la comarca teme que el área sanitaria pierda su funcionalidad, para convertirse en un centro de especialidades, y tengan que desplazarse a Ourense

http://www.farodevigo.es/portada-ourense/2017/10/01/5000-personas-manifiestan-defensa-hospital/1759046.html

Más de 5.000 voces claman contra la nueva Lei de Saúde

Vecinos de Valdeorras, Trives, Manzaneda y Viana secundaron la protesta en O Barco

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/ourense/o-barco-de-valdeorras/2017/09/30/5000-voces-claman-contra-nueva-lei-saude/00031506801772968120706.htm

 

Publicado en Uncategorized | Deixar un comentario